Er zijn natuurlijk gemeenteraadsverkiezingen vandaag, met lijsttrekkersdebatten, folderende politci op markten en als vanouds een heel slechte opkomst. Behalve voor de stad stem je in Amsterdam voor je stadsdeel, en dat vinden mensen al helemaal ingewikkeld. Als je op de markt aan mensen vraagt wie hun stadsdeelvoorzitter is (en Het Parool en AT5 doen dat regelmatig), weet geloof ik 84 procent van de mensen dat niet, net zo min als welke partijen er coalities vormen, hoe de wethouders heten etcetera. Het is erg, heel erg. Ik zou ook niemand weten op te noemen, vrees ik. Het is trouwens voor het eerst dat ik voor stadsdeel West mag stemmen, want bij de vorige verkiezingen woonde ik nog in stadsdeel Westerpark (en ik ben niet verhuisd).

Maar toch. Ik ga natuurlijk wél stemmen; het is ook nog best spannend in Amsterdam dit jaar, maar sowieso. Als je in het buitenland zit moet je iemand machtigen, dat is ook niet zo ingewikkeld al moet je er wel wat voor doen: stembiljet moet eerst van Amsterdam naar Barcelona want dat moet ik ondertekenen, dan moet het met een kopie van mijn paspoort naar degene die ik machtig. De vorige keer dat ik in Amsterdam was had ik al met E., de jongen die op mijn huis en katten past, afgesproken dat hij me het stembiljet zou sturen zodra hij het binnen had, en ik had al met een vriend afgesproken dat hij voor me zou stemmen.

Maar E. was op het moment van stembiljet op vakantie, er zat weer iemand anders in mijn huis om op de katten te passen, die de boodschap helaas niet gekregen had; ik wist bovendien niet wie dat was en wat haar mailadres of telefoonnummer was, terwijl ik E. tot mijn frustratie niet kon bereiken. Een dag of tien geleden was E. terug van vakantie, mailde excuses en zei dat hij het de volgende ochtend zou versturen. Waarschijnlijk zou dat niet op tijd zijn om het per post weer terug naar Amsterdam te sturen, maar W. zou maandag - eergisteren - een dag naar Amsterdam gaan en het stembiljet kunnen meenemen.

Vrijdag bleef de brievenbus helaas leeg; in het weekend wordt hier geen post bezorgd en maandag vond ik het stembiljet al in de bus, enkele uren te te laat. Heel jammer.

Maar in veel landen staan mensen uren in de rij voor het stemlokaal, áls ze al mogen stemmen. Mijn krant serveert vandaag taart op de redactie; dat schreef mijn inmiddels overleden oud-collega Willem Breedveld ooit: dat als hij ging stemmen, hij daarna een taart ging kopen, omdat verkiezingen 'het feest van de democratie' zijn. En voorwaar, hij had gelijk.

Ik bel dus naar UPS om te vragen hoe duur een 24-uurszending is. Die komt op €70,71. Geen geld voor een burgerrecht. Doet u mij die maar.

Om 14:17 staat er een koerier aan de deur in een heus uniform en met een heus UPS-busje; ze beloven de envelop op woensdag om 10:30 in Amsterdam te bezorgen. Ik vertrek tevreden naar mijn Spaanse les, maar vind bij thuiskomst een mailtje waarin een 'update van de bezorgmoment'. Ze zullen het ding donderdagmorgen bezorgen, staat er doodleuk. Telefoontjes naar verschillende nummers die ik op internet vind leveren niets op. 'Dit nummer is nog niet in gebruik.' 'Dit nummer is niet meer in gebruik.' In arren moede stuur ik een mailtje naar het Europese hoofdkantoor in Brussel, de enige contactmogelijkheid die ik nog kan vinden. Nog een half uur en dan zullen we het zien.