"Nou, het schept in elk geval ruimte voor een wat luchtiger stukje", was een van de reacties die ik op mijn vorige blog kreeg. De neuroloog vond dat ze me ook wat cru had weggebonjourd, want ze stond twee dagen na het laatste consult op mijn voicemail, om te zeggen dat een half jaar misschien wat erg ver weg was voor een volgende afspraak, "want we hebben in ons laatste gesprek toch wel grote onderwerpen aangesneden". Zo is het maar net. Ik mag in elk geval wat eerder terugkomen, als ik wil.

Aan de luchtige kant: ik vertrek vandaag voor een weekje naar Zuid-Frankrijk. Met mijn moeder, naar haar broer, mijn oom, die al een paar jaar in de Pyreneeën woont. Lekker eten en drinken, boekje bij het zwembad of de open haard, al naar gelang.

Oom zal ons op vanaf het vliegveld van Toulouse ophalen met de auto, pompidom, en dan een week niks meer doen. Van te voren bel ik de luchtvaartmaatschappij, om te vragen of ze mij op de twee vliegvelden willen ondersteunen. Met zo'n elektrisch karretje naar en van de gate. Dat is in 35 seconden geregeld via 'KLM cares' (0800-klmcares, ze hebben een mooie folder met foto's van een stewardess die voor de gelegenheid in een rolstoel is gaan zitten, terwijl ze elegant een kruk vasthoudt), maar niet dan nadat ik 35 minuten naar een instrumentale versie van 'Hello' heb zitten luisteren. We zullen zien.

Of ik sambal badjak en gadogadosaus wil meenemen, mailt oom - dergelijke producten zijn dun gezaaid in de Pyreneeën. Voor de zekerheid haal ik ook wat Indonesische specerijen, kemirinoten en djeruk purut, die zul je daar ook niet al te veel aantreffen. Ik hoop dat ze mijn koffer niet openmaken bij de douane (er zit bij wijze van kadootje ook een moorddadig uitziende 'wildschaar' in mijn bagage, bedoeld om gebraden fazanten in stukken te verdelen), en dat de zakjes kruiden niet ontploffen.

Ik verheug me: mijn oom is behalve alcoholist en al bijna vijftig jaar kettingroker van filterloze gauloises, ook een begenadigd kok. Hij vraagt of hij een rolstoel voor me moet organiseren, maar ik denk dat dat tussen het huis en het zwembad niet nodig is. Trots? Mwah, ik geloof gewoon niet nodig. Benieuwd hoe het gaat, ik zie ernaar uit, en ook een beetje ertegenop.