Een nieuw bureau bouwen, dat heeft zijn tijd nodig. Ik ben er al ruim een jaar mee bezig. Vooral met nadenken erover, maar de laatste maanden ook met tekenen, zagen, onderdelen bestellen, plakken en lakken.

En ja hoor, thuiswerkers doen ook wel eens wat nuttigs. Die zitten heus niet de hele dag koffie te drinken op hun balkon. Maar een bureau behoort tot de basale benodigdheden van het bedrijf aan huis. Dus dat mag, ook tussen negen en vijf. Ramen lappen ook, trouwens, want je moet wel goed zicht hebben op de wereld om je heen. En specerijen in oude jampotjes doen, die je dan eerst moet uitkoken natuurlijk, en ze van verse etiketjes voorzien - met afstand mijn favoriete uitstelgedrag.

Nu ben ik al een eind op weg met het ontwikkelen van een mooie bureau-extensie: een plank die, lager dan het bureaublad zelf, dient om printer en computer op te zetten, en ongetwijfeld kopjes koffie en stapeltjes. Eindeloos veel tekeningen gemaakt, kwam tot slot uit op de vorm van een zwaard van een schip. Mal gezaagd van hardboard. Voorlopige pootjes in elkaar geklust om te kijken hoe hoog het wordt en hoe het eruit gaat zien. Wordt prachtig.

Helaas vond vriendin A., die ontwerper is en dus een van de (weinige) mensen in mijn omgeving die officieel verstand heeft van vormen, objecten en zichtlijnen, het net een strijkplank.

Mijn zwaard is verdwenen om nooit meer terug te keren. Ik kan er met de beste wil van de wereld niets anders meer in zien dan een strijkplank. Misschien moet ik dat er ook maar echt van maken. Overtrekje erover, wasmand ernaast. Voor die printer maak ik dan wel weer een andere plank.