Vandaag zat ik de hele dag de dubben of ik naar een optreden van J.-M.G. Le Clézio zou gaan. Geweldige schrijver, ik heb net een stapel van zijn boeken gelezen en had vanmorgen een interview met hem in de bibliotheek van zijn Amsterdamse hotel. Dat moet morgenmiddag tot een artikel verwerkt zijn. Hij wordt as we speak door Abdelkader Benali ondervraagd, ook al geen slechte.

Maar ik besloot dat ik Utrecht, en met name het theater waar het interview plaatsvindt, te ver vind. Haal ik niet in duizend stappen, zelfs niet als ik de bus neem. En vier keer de taxi nemen vond ik ook bezwaarlijk.. In plaats daarvan bedacht ik dat ik naar een debat zou gaan over conservatisme in de journalistiek. Als oerouderwetse journalist leek me dat wel wat, over het failliet van mijn vak in de huidige tijd te praten. En het was dichterbij: in Amsterdam, boven café Dauphine - haal ik met de Vespa, plus 200 stappen. Bovendien was er een boekpresentatie bij, en daar houden ouderwetse journalisten van. Moderne, hippe, crossmediale trouwens ook, want internetgoeroe zijn is een mooi ding, maar hun verhaal willen zelfs die het liefste in druk zien.

Uiteindelijk ben ik nergens heengegaan. Tweehonderd stappen zijn er toch weer tweehonderd, en het aantal dat ik kan zetten wordt er momenteel niet groter op. Doorslaggevend: mijn artikel moet ook nog af en ik ben er nog lang niet. Ik lees het allemaal wel op Twitter; het debat was daar vandaag al stevig begonnen.

Inspirerende persoon trouwens, Le Clézio. Kosmopoliet bij uitstek, bereisd en belezen, heeft twee nationaliteiten, woonde op vijf continenten en reist bijna voortdurend. Maar op mijn vraag naar de betekenis van al die reizen in zijn leven en zijn werk, zei hij dat hij bijna niet had gereisd. Ja, gewoon, zoals iedereen doet, omdat het zo gemakkelijk is in het vliegtuig te stappen en ergens anders rond te kijken. Maar om echt door te dringen in een andere cultuur moet je er leven, vond hij. En nadat hij vier jaar bij een indianenstam in Panama had gewoond, was hij zelfs daar de betrekkelijkheid van in gaan zien.

Het sterkte mij in de gedachte dat je niet veel hoeft te bewegen om te reizen, en dat op duizend stappen van mijn huis nog veel te zien en ervaren valt.